09393235925

دود قیمت
مشخصات عمومي
وضعيت :	موجود در بازار ایران
تاريخ ارائه :	ماه ژوئن سال 2010
باند :	GSM 900 / 1800 /GSM 850 / 1900
ابعاد :	13.8x45x108 ميليمتر
وزن :	77.5 گرم
رنگ بندي :	مشکی - آبی - قرمز
فرم :	ساده
مشخصات صفحه نمايش
نوع صفحه نمايش :	TFT
تعداد رنگ قابل نمايش :	65000 رنگ
رزولوشن :	160x128 پيکسل
سايز :	1.8 اينچ
صفحه لمسي :	ندارد
قابليت autorotate :	ندارد
مشخصات صداي گوشي
نوع زنگ :	پلی فونیک
قابليت پخش موزيک :	دارد
قرار دادن mp3 بجاي زنگ :	دارد
فرمت هاي قابل پخش صوتي :	MP3/WAV/AAC
فرمت هاي قابل پخش تصويري :
مشخصات حافظه
دفتر تلفن :	1000 مخاطب
حافظه داخلي :
درگاه کارت حافظه :	MicroSD (TransFlash)
قابليت ارتقاء :	32 گيگابايت
ديتا و اينترنت
پورت :	Micro USB
اينفرارد :	ندارد
بلوتوث :	نسخه 2
GPRS :	Class 10 (4+1/3+2 slots), 32 - 48 kbps
EDGE :	ندارد
HSCSD :	ندارد
3G :	ندارد
شبکه بي سيم :	ندارد
WAP :	دارد
xHTML :	دارد
HTML :	ندارد
ارسال پيام :	SMS, MMS, Email, IM
امکانات
GPS :	ندارد
راديو :	FM
ضبط صدا :	دارد
شماره گير صوتي :	ندارد
فرمان صوتي :	ندارد
منشي تلفن :	ندارد
خروجي هدفون :	پورت 3.5 میلیمتری
آي فون :	ندارد
DVB-H :	ندارد
push to talk :	ندارد
ويرايشگر آفيس :	ندارد
نمايش فايلهاي آفيس :	ندارد
نمايش پي دي اف :	ندارد
Turn to mute :	ندارد
Java :	دارد
Motion Sensor :	ندارد
خروجي TV :	ندارد
موارد دیگر :
مشخصات باتري
باتري :	Standard battery, Li-Ion BL-5CB
زمان مکالمه :	10 ساعت و 40 دقيقه
زمان جانشين :	504 ساع

پنج روش برای ایجاد صمیمت میان والدین و فرزندان :

1-    ازمهمترین مسایل برای ایجاد رابطه ای سالم و پویا با فرزندان ، گذراندن وقت با آنهاست . اگر در طول رو ز به حدی مشغول به کار هستید که امکان بودن با فرزندان را ندارید،در پایان روز کاری خود، می توانید در کنار هم بنشینید ، غذا بخورید و درباره مسایلی که در ساعات گذشته که با هم نبوده اید و برایتان روی داده صحبت کنید.

2-    در انتخاب دوستان فرزندتان (یا فرزندانتان) با مراقبت و توجه عمل کنید، به گونه ای که سعی کنید در بیشتر اوقات دوستان فرزندتان را به منزلتان دعوت کنید. این کار باعث می شود که فرزندان احساس جداماندن و دوری از خانواده و والدین خود نکنند.

3-    در عین اینکه محدودیت ( به معنای داشتن نظم و مقررات ) و مسوولیتها را به آنها می آموزید، باید با آنها آنقدر صمیمی و دوست باشید که به راحتی حرف و حس درونی خود را با شما به عنوان محرم اسرار خویش در میان بگذارند.

4-    در زمینه مسایل مشترک و تصمیم گیری های خانوادگی ، با فرزندان خود نیز مشورت کنید یا از آنها بخواهید نظرشان را مطرح کنند و به این دیدگاه ها نیز احترام بگذارید. بدین صورت احساس تعلق داشتن به خانواده درآنها تقویت می شود.

5-    پدر و مادر باید تلاش کنند که همواره با یکدیگر روابطی صمیمانه و احترام آمیز داشته باشند. باید بدانید که فرزندان شما بادیدن صمیمت و احترام  واقعی میان والدین ( در عمل و نه در حرف) بسیار بیشتر خواهند آموخت تا از طریق شعار دادن و صحبت و نصیحت از طرف بزرگترها .

     مهمترین دلایل بروز رفتارهای نامناسب در میان بچه ها:

1-    جلب توجه و محبت : هرگز ا ز خاطر نبرید که فرزندان شما تشنه محبت و توجه شما هستند. بنابراین اگر او با اعمال مثبت خود نتواند توجه شما را جلب کند، شروع به رفتارهای منفی می کند. برخی از بچه ها نیاز به توجه فوری پدر و مادر  دارند و حتی اگر این توجه را ندیدند، با رفتارمنفی، توجه منفی آنها را جلب می کنند. برای فرزندان، جلب توجه والدین حتی ازنوع منفی آن بهتر از نگرفتن هیچ گونه توجهی است. توجه نکردن به آنها برایشان بسیار دردناک است. شیوه درست برخورد شما این است که در صورت مواجه شدن با چنین رفتاری، در هنگامی که او در پی توجه منفی شماست و غر می زند و بی دلیل گریه می کندو... به هیچ وجه به او توجه نکنید ولی به محض اینکه دست برداشت و آرام شد بلافاصله به سمت او بروید و محبت خود را نثار او کنید. اگر این رفتار را به دقت انجام دهید به تدریج یاد می گیرد که با آرام بودن و احترام گذاشتن به دیگران بیشتر جلب توجه خواهد کرد و لذا نیازی به توجه منفی ندارد.

2-    قدرت خواهی و ریاست طلبی : علت دیگر آن است که کودکان یا برخی از آنها می اندیشند اگر رییس یا فرمانده خانواده باشند ، صاحب قدرت خواهند بود. آنها این الگو را اغلب از پدر و مادر برداشته اند چرا که دیده اند آنها  با دستوردادن کار خود را پیش برده اند. بنابراین حتی اگر درخواست والدین را بپذیرند آن را بسیار بد انجام می دهند یا خیلی کند و شلخته وار ، و بدین گونه ابراز قدرت می کنند ، قدرتی که ظاهراً شکلی از ضعف و نتوانستن دارد و از این طریق خود را از خطر خشم پدر و مادر هم نجات می دهند.

3-    انتقام گرفتن از بزرگترها : وقتی که بچه ها تلاش می کنند مثل رییس و فرمانده خانواده باشند اما به اصطلاح به در بسته می خورند، با بد رفتاری کردن، از والدین انتقام می گیرند. بدین طریق که آنها را عصبانی می کنند یا با گفتن جملاتی چون از تو متنفرم در واقع انتقام خود را می گیرد.

4-    تظاهر به ناتوانی و نادانی : این مورد بیشتر درباره بچه هایی اتفاق می افتد که در خانواده به آنها مرتب دستور می دهند و کنترل می شوند. اینگونه بچه ها با تظاهر به نتوانستن و اینکه از عهده کاری بر نمی آیند یا قدرت انجام آن را ندارند.

از دستورات سرباز می زنند و از انجام وظایف خود طفره می روند.

مهمترین دلایلی که برخی بچه ها از پدر و مادر حرف شنوی ندارند عبارتند از :

1-    قدرت نمایی : باید بدانید که آنها این خصلت را از خودتان آموخته اند یا به عبارتی خودتان غیر مستقیم به آنها چنین خصیصه ای را آموخته اید، آنها هم از همین حالا می خواهند مثل خود شما صاحب قدرت و کنترل باشند.

2-      انتقامجویی : از آنجا که شما به احتمال زیاد به خواسته های آنها توجه نداشته یا توجه چندانی نشان نداده اید می خواهند به نوعی ( لج ) شما را در بیاورند.

3-    ریاست کردن : چون همواره در مناسبات خودتان با یکدیگر (زن و شوهری ) و یا شما با آنها ( والدین و فرزندی ) شاهد بوده اند که بازی را کسی برده است که زورش می چربد بنابراین از همین الگو تقلید می کنند،آنها هم می خواهند رییس باشند. اما روشی که در این مورد می توانم به شما پیشنهاد کنم روش بازی امتیازها و جایزه ها است به این شیوه که ظرفی از شیشه شفاف تهیه کنید و یک بسته 50 تایی تیله های رنگی ، هربار که فرزندتان کار درستی انجام داد با انداختن تعداد مشخصی تیله به درون ظرف به او امتیاز بدهید . مثلاً برای گوش دادن به توصیه تان درباره ورزش 3 تیله داخل ظرف بیاندازید، اگر بچه ی درون گرایی دارید برای ارتباط گیری اش با دوستانش مثلاً رفتن به منزل دوستش به او 5 تیله بدهید، برای کم کردن ساعات تماشای تلویزیون 4 تیله بدهید، برای تمیز کردن اتاقش یا جمع کردن اسباب بازی ها 5 تیله بدهید و همینطور تا آخر ، ولی حتماً باید مطمئن باشید که این عمل را مثل یک بازی شیرین ادامه دهید و نه با خشم و عصبانیت و کنترل .ضمن آنکه مثلاً او باید بداند اگر درون ظرف پر شد جایزه ای یا هدیه ای که از قبل با درخواست خودش و نظر شما و با توجه به مقدورات شما در نظر گرفته شده برایش تهیه خواهید کرد. درباره 2 تا 3 ساله ها  فاصله این جایزه دادن باید خیلی کمتر مثلاً یک یا دو روز یکبار باشد و برای بزرگترها این فاصله می تواند به 3 یا 4 روز یکبار هم برسد. از اینها گذشته فراموش نکنید که هرگز از بچه هایتان انجام رفتار یا عملی را طلب نکنید مگراینکه با ایمان و اعتقاد و البته با آرامش مطمئن باشید درباره آن درخواست تغییر عقیده نخواهید داد و با اعتراض و داد و بیداد او هم عقب نشینی آشکاری نخواهید کرد.   

دروغ گویی وانواع آن در کودکان و شیوه های برخورد و حل این رفتار از سوی والدین:

عمده ترین دلیل دروغ گفتن از سوی کودکان در سنین بالاتر ، فشار بزرگترها به آنان برای گفتن جزئیات دقیق یک ماجراست، این تحت فشار قراردادن ، کودکان را وادار به گفتن دروغ می کند و از اینجا کودکان دروغگویی را یاد می گیرند ، چراکه دروغ گفتن ، آنها را از تنبیه شدن باز می دارد و آنها این نکته را به تجربه وبر اثر رفتار غلط بزرگترها آموخته اند. پس او برای گریز از تنبیه شدن و مجازات ، دروغ تحویل می دهد. در حقیقت ریشه اغلب دروغها به دلیل احساس ناامنی و وحشت از مجازات وتنبیه است،بنابراین چنانچه کودک به خاطر راستگویی درباره اتفاقی ناخوشایند یا ناشایست، از سوی والدین و یا بزرگترها تنبیه نشود، به دروغ گفتن پناه نمی آورد.هر چه کودک بزرگتر میشود، از مسوولیت اخلاقی بیشتری برخوردار شده و چون دروغگویی وجدانش را می آزارد، لذا ا ز دروغ گفتن بیشتر پرهیز می کند.

1- دروغ برای جلب توجه: زمانی که کودک ، توجه مثبت سایرین مثل همسالان و بخصوص والدین خود را دریافت نمی کند،با دروغگویی و بزرگ جلوه دادن خود سعی در جلب این توجه خواهد کرد. فراموش نکنید که برای بچه ها،گرفتن و جلب توجه والدین و بزرگترها – حتی از نوع منفی آن – بهتر از فقدان هر گونه توجهی است.

 2- دروغهای خیالبافانه : که مخصوص کودکان کم سن و سالتر و خیال پرداز است. این نوع خیالبافی ها و غیر واقعی بودن آنها را هرگز نباید به روی آنها آورد و به عبارتی به جای هرگونه توجه و تمرکز ، باید از کنار آنها گذشت.

 3- دروغ مبهم : کودک وقتی ناتوان از ابراز احساسات و افکار خویش است، با سرهم بندی و به هم چسباندن جملاتی سعی دربیان آن احساسات دارد، اما بزرگترها تصور می کنندکه او در حال دروغگویی است.

4- دروغ مصلحتی : کودکان این نوع دروغگویی را به حساب خودشان برای مراقبت از دوستی که در یک وضعیت مشکل قراردارد و تحت فشار است بیان می کنند.

5- دروغ عادتی یا عادت شده : این نوع دروغها به دلیل نتیجه گرفتن های قبلی از دروغهایی است که پیش از این ابراز شده و به عنوان یک الگو رفتاری در دسترس اوست و برایش کارکرد داشته است.

والدین باید از همان سنین اولیه با ظرافت و هوشیاری متوجه این رفتار از سوی کودک خود باشند. اگر از همان دوران اولیه ، کودک را به خاطر دروغگویی اش مورد طعن و مخالفت و یا استهزا و تنبیه قرار ندهید بلکه با آرامش ، مهربانی و صبوری با او در این باره صحبت کنید، او نیز به تدریج از این نوع رفتار دست بر می دارد، ضمن آنکه باید برخورد والدین به گونه ای باشد که به کودک احساس شرم و یا گناه تلقین نکنند بلکه زمینه های بروز رفتار را از میان بردارند. والدین با هوش باید کودک خود را نه با دعوا و مشاجره وتنبیه بلکه با بیان مثالهای خنده دار و شاد، از عواقب نامطبوع دروغگویی آگاه کنند. او با هدایت و رهبری صحیح از سوی پدر و مادر، خود را از دروغ گویی بی نیاز دیده و لذا این عمل را به عنوان یک الگوی رفتاری به کلی از دست خواهد داد. چرا که راههای بهتری برای جلب توجه خویش و یا بیان و ابراز احساسات و عواطف اش پیدا می کند. به بیان دیگر او کم کم می آموزد و در خود آن را تثبیت می کند که نه از ترس تنبیه و قانون و یا مجازات – به هر شکل اجتماعی یا مذهبی – بلکه به دلیل کنترل از درون و وجدان فردی اش ،از دروغ گفتن پرهیز کند.

تهیه خانم آزیتا شفیعی